Martine zag SchreudersGroen groeien vanaf dag één

Toen SchreudersGroen nog vanuit een tuinhuis in de achtertuin werd gerund, zat Martine er al bij. Geen groot kantoor, geen tientallen collega's en geen vestigingen op verschillende locaties. Gewoon een bureau, een telefoon en een ondernemer met ambitie.

"Ik was de allereerste medewerker."

Ruim twaalf jaar later kijkt Martine nog altijd met veel plezier terug op die beginperiode. Een periode waarin alles anders was dan nu. "We werkten vanuit een tuinhuis achter het huis van Wim. Ik had mijn eigen werkplek, een klein keukenblok en zelfs de sauna deed dienst als archief. Dat was natuurlijk heel bijzonder."

Terwijl Wim onderweg was om werk binnen te halen, hield Martine de organisatie draaiende vanuit de achtertuin. Ondertussen zag ze niet alleen het bedrijf groeien, maar ook het gezin.

"Kate (dochter van William) was toen nog heel klein. Ik heb haar zelfs de fles gegeven. Vanuit mijn kantoor keek ik uit op de speeltuin in de tuin. Dan zat ik achter mijn bureau te werken en zag ik haar buiten spelen."

Wim Schreuders

Van één collega naar een compleet team

Van één collega naar een compleet team. Waar Martine vroeger vooral met Wim samenwerkte, groeide SchreudersGroen stap voor stap uit tot de organisatie die het vandaag is. "Op een gegeven moment vond ik het juist leuk dat er collega's bijkwamen. Je bouwt samen iets op."

Die groei heeft ze van dichtbij meegemaakt. Nieuwe klanten, nieuwe projecten, nieuwe collega's en steeds meer structuur.

"Wat Wim heeft opgebouwd is ontzettend knap. En tegelijkertijd zie je dat groei ook nieuwe uitdagingen met zich meebrengt. Daarom is het goed dat William het bedrijf verder ontwikkelt." Volgens Martine was dat een logische stap. "William heeft ambities. Hij wil groeien en vooruit (check de vacatures). Dat vind ik juist leuk om te zien."

Teamuitje 2026

De open deuren moeten blijven

Hoewel er veel veranderd is, zijn er volgens Martine ook dingen die nooit mogen verdwijnen.  "De open deuren cultuur." Het antwoord komt direct. "Als iemand boven zit en mij belt terwijl die ook gewoon even naar beneden kan lopen, dan krijg ik daar jeuk van."

Voor Martine zit de kracht van SchreudersGroen niet alleen in het werk dat wordt uitgevoerd, maar vooral in de manier waarop mensen met elkaar omgaan.

"We drinken samen koffie, eten een koekje en praten even bij. Dat hoeft geen half uur te duren. Maar wel even weten hoe het met elkaar gaat." Dat menselijke contact vindt ze belangrijk, zeker nu de organisatie groeit.

Geen bazenmentaliteit

Op de vraag welk woord niet bij SchreudersGroen past, hoeft Martine niet lang na te denken. "Baas." Volgens haar past dat niet bij de cultuur van het bedrijf. "Hier kun je gewoon bij elkaar binnenlopen. Natuurlijk heeft iedereen zijn eigen verantwoordelijkheid, maar het gevoel van hiërarchie is er veel minder."

Juist dat maakt volgens haar het verschil.

Mooie projecten en betrokken mensen

Waar Martine misschien nog wel het meest trots op is, is de ontwikkeling die het bedrijf heeft doorgemaakt. Van een klant waarvoor ooit een zandbak werd ververst tot langdurige samenwerkingen die inmiddels jarenlang bestaan.

"Dat vind ik mooi om te zien. Dat klanten blijven omdat we flexibel zijn en doen wat we beloven." Ook de projecten maken indruk.

"We maken echt mooie dingen. Soms zie je foto's voorbij komen waarvan je denkt: wauw, dat hebben wij gemaakt." Volgens Martine mogen die projecten nog veel vaker worden gedeeld. "We mogen best wat trotser laten zien wat we allemaal maken."

Nog steeds op haar plek

Na meer dan twaalf jaar kent Martine het bedrijf als geen ander. Toch voelt het nog steeds vertrouwd. "Ik vind het werk leuk, ik vind de mensen leuk en ik ga nog steeds met plezier naar mijn werk."

Dat plezier zit voor haar niet in grote woorden of ingewikkelde plannen. Het zit in de collega's, de gesprekken aan de koffietafel en het gevoel dat je samen ergens aan bouwt. Van een tuinhuis in een achtertuin naar een groeiende organisatie met grote ambities. Martine heeft het allemaal meegemaakt. En als het aan haar ligt, blijft één ding altijd hetzelfde:

"Dat we gewoon naar elkaar blijven omkijken."